AT Anlaşmasında Karşılık Gelen Madde Numarası

Eski Madde Numarası

10

5

28

30

30

36

95

100a

133

113

137,138

118a

226

169

227

170

228

171

249

189

251

189b

Madde 10

Üye Devletler bu Anlaşmadan doğan veya Topluluk Organlarının aldığı bir önlemden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmek için genel veya özel bütün uygun tedbirleri alır. Üye Devletler Topluluğun görevlerini yerine getirmesini kolaylaştırırlar.

Üye Devletler bu Anlaşmanın amaçlarına ulaşmayı tehlikeye sokabilecek her türlü önlemden kaçınırlar.

Madde 28

Üye Devletler arasında ithalatta miktar kısıtlamaları ve her türlü eş etkili tedbirler yasaktır.

Madde 30

28 ve 29 uncu maddeler kamu ahlakı, kamu politikası veya kamunun güvenliği; insan, hayvan ve bitki yaşam ve sağlığının korunması; sanatsal,tarihi veya arkeolojik değeri bulunan milli servetin korunması; veya endüstriyel ve ticari mülkiyetin korunması gerekçeleri ile ithalatta, ihracatta veya transit mallarda yasaklamalar ve kısıtlamalar konulmasına engel değildir. Ancak, bu tür yasaklamalar ve kısıtlamalar Üye Devletler arasındaki ticarette keyfi ayrımcılık veya görünmez engel unsuru oluşturmamalıdır.

Madde 95

1.   Madde 94 hükümlerinden saparak ve bu Anlaşmada başka türlü öngörülen durumlar saklı kalmak kaydıyla, Madde 14 te belirlenen amaçları gerçekleştirmek için aşağıdaki hükümler uygulanır. Konsey Madde 251 de atıfta bulunulan prosedürlere uygun hareket ederek ve Ekonomik ve Sosyal Komiteye danıştıktan sonra her biri iç pazarın oluşturulması ve işleyişinin sağlanması gayesinde olan Üye Devletlerdeki mevzuat hükümlerinin uyumlaştırılması için gerekli önlemleri alır.

2.   Paragraf 1 mali hükümlere, kişilerin serbest dolaşımı ile ilgili hükümlere ve çalışanların hak ve çıkarları ile ilgili hükümlere uygulanmaz.

3.   Komisyon, paragraf 1 de öngörülen ve sağlık, emniyet, çevre ve tüketicinin korunması ile ilgili yasa mevzuat önerilerinde özellikle bilimsel olgulara dayalı yeni gelişmeleri göz önünde bulundurarak yüksek seviyede koruma amacını temel alır. Her biri kendi yetkileri dahilinde Avrupa Parlamentosu ve Konsey bu amacı gerçekleştirmeye çalışır.

4.   Bir uyum aracının Konsey veya Komisyon tarafından kabulünden sonra eğer bir Üye Devlet Madde 30 da atıfta bulunulan gerekçelere dayanarak ulusal hükümlerin uygulanmasının devamını gerekli görüyorsa söz konusu ulusal hükümleri ve gerekçeleri Komisyona iletir.

5.   Ayrıca, paragraf 4 hükümleri saklı kalmak kaydıyla, bir uyum aracının Konsey veya Komisyon tarafından kabulünden sonra eğer bir Üye Devlet uyum aracının kabulünden sonra kendi ülkesine özgü olarak ortaya çıkan bir problemi gerekçe göstererek çalışma ortamının veya çevrenin korunması ile ilgili yeni bilimsel kanıtlara dayalı ulusal hükümlerin yürürlüğe konulmasının gerekli görürse bu öngörülen söz konusu önlemleri ve gerekçeleri Komisyona bildirir.

6.   Komisyon paragraf 4 ve 5’te atıfta bulunulan bildirimlerden itibaren öngörülen ulusal önlemlerin, Üye Devletler arasındaki ticarette keyfi ayrımcı bir uygulama veya gizli bir engel aracı olup olmadığını veya iç pazarın işleyişinde bir engel oluşturup oluşturmayacağını değerlendirdikten sonra 6 ay içinde bunları onaylar ve ya reddeder.  

Anılan süre zarfında Komisyon tarafından bir karar verilmemesi durumunda paragraf 4 ve 5’te atıfta bulunulan ulusal önlemlerin onaylandığı varsayılır.  

Konunun karmaşıklığının haklı kıldığı ve insan sağlığı bakımından bir tehlikenin bulunmadığı durumlarda, Komisyon ilgili Üye Devlete bu paragrafta atıfta bulunulan zaman periyodunun bir altı aya kadar varan süre için daha uzatılabileceğini bildirebilir.

7.   Paragraf 6 ile ilgili olarak, bir Üye Devlet uyum aracından sapmaya imkan tanıyan bir ulusal düzenlemeyi yapmaya veya sürdürmeye yetkili kılındığında, Komisyon derhal bu anılan düzenlemeye bir uyarlama önerisi yapılıp yapılamayacağını inceler.

8.   Bir Üye Devlet, uyum düzenlemelerinin konusu olan bir alanda kamu sağlığı ile ilgili bir probleme karşılaşırsa, bu durumu, Konseye uygun önlemler alınmasının teklif edilip edilmeyeceğini derhal inceleyecek olan Komisyonun dikkatine sunar.

9.  226 ve 227 inci maddelerde belirlenen prosedürlerden saparak,

Komisyon ve herhangi bir Üye Devlet, eğer bu maddede öngörülen yetkilerin öteki Üye Devlet tarafından uygunsuz biçimde kullanıldığını düşünüyorsa, konuyu öncelikle doğrudan Adalet Divanı’na getirebilir.

10. Yukarıda atıfta bulunulan uyum araçları, uygun durumlarda, Üye Devletleri Madde 30’da belirtilen ekonomik olmayan bir veya daha fazla gerekçeye dayanarak Topluluk kontrol prosedürüne tabi olan geçici önlemler almaya yetkili kılan bir “korunma önlemi” hükmü içerir.

Madde 226

Eğer Komisyon bir Üye Devletin bu Anlaşma kapsamındaki bir yükümlülüğünü yerine getirmediğini düşünürse ilgili Üye Devlete kendi görüşlerini sunma imkanı da tanıdıktan sonra konu hakkındaki gerekçeli görüşünü iletir.  

Eğer ilgili Üye Devlet Komisyon tarafından belirlenen süre zarfında bu gerekçeli görüşe uymazsa Komisyon konuyu Adalet Divanı’na götürebilir. 

Madde 227

Bir Üye Devletin bu anlaşma kapsamındaki bir yükümlülüğü yerine getirmediğini düşünen bir başka Üye Devlet konuyu öncelikle Adalet Divanına getirebilir.  

Bir Üye Devlet başka bir Üye Devlete karşı Anlaşma kapsamındaki bir yükümlülüğünü ihlal ettiği iddiasıyla bir önlem aldığında konuyu öncelikle Komisyona getirir. 

Komisyon ilgili Üye Devletlere kendi görüşlerini yazılı veya sözlü olarak sunma imkanı verdikten sonra gerekçeli bir görüş verir. 

Komisyon konunun kendisine getirilmesinden itibaren 3 ay içerisinde bir görüş oluşturmazsa, böyle bir görüşün bulunmaması konunun Adalet Divanına götürülmesine engel değildir.

Madde 228

1.Eğer Adalet Divanı bir Üye Devletin bu Anlaşma kapsamındaki bir yükümlülüğünü yerine getirmediğini tespit ederse, ilgili Üye Devlet Adalet Divanının kararına uygun gerekli önlemleri almakla yükümlüdür. 

2. Eğer Komisyon ilgili Üye Devletin bu önlemleri almadığını tespit ederse, anılan ülkeye kendi görüşlerini sunma imkanı da verdikten sonra ilgili Üye Devletin Adalet Divanının kararı çerçevesinde uymadığı hususları açıklayan gerekçeli bir görüş verir.  

Eğer ilgili Üye Devlet Mahkemenin Kararına uygun önlemleri Komisyonun belirlediği zaman limiti içerisinde almazsa Komisyon konuyu Adalet Divanına götürebilir. Bunu yaparken ilgili Üye Devlet tarafından ödenecek olan ve mevcut koşullara göre uygun olduğunu düşündüğü ceza miktarını belirleyecektir. 

Eğer Adalet Divanı ilgili Üye Devletin kendi kararına uymadığını tespit ederse ona bir para cezası verebilir.  

Bu prosedür uygulanırken madde 227 hükümleri saklı kalacaktır.

Madde 249

Görevlerini yerine getirmek ve Anlaşma hükümlerine uymak için Avrupa Parlamentosu ve Konsey ortaklaşa hareket ederler, Konsey ve Komisyon regülasyonlar hazırlarlar ve direktifler yayımlarlar, kararlar alırlar, tavsiyeler oluştururlar ve görüşler verirler.  

Regülasyonlar, genel bir uygulamaya sahiptir. Kendi varlığı ile bağlayıcılığa sahiptir ve bütün Üye Devletlerde doğrudan uygulanır. 

Direktifler, hedeflenen sonuçlara erişme bağlamında bağlayıcıdırlar, Üye Devletlere yöneliktirler, ancak metot ve şekil hususu ulusal otoritelere bağlıdır. 

Kararlar, yönelik oldukları hukuk kişisi bakımından kendi varlığı ile bağlayıcılığa sahiptir. 

Tavsiyeler ve görüşler, bağlayıcı güce sahip değildir.

Madde 251

1. Bir yasanın kabulü ile ilgili olarak bu Anlaşmanın bu maddesine aıtf yapıldığı yerlerde aşağıdaki prosedür uygulanır. 

2. Komisyon Avrupa Parlamentosuna ve Konseye bir teklif sunar. 

Konsey Avrupa Parlamentosu’nun görüşünü de aldıktan sonra nitelikli çoğunluk kararıyla hareket ederek, 

— Avrupa Parlamentosu’nun görüşlerinde yer alan bütün değişiklikleri onaylarsa, bu değişik haliyle taslağı yasalaştırabilir;

— Avrupa Parlamentosu herhangi bir değişiklik önermezse, önerilen taslağı yasalaştırabilir;

— Aksi taktirde, ortak bir görüş belirler ve bunu Avrupa Parlamentosuna iletir. Konsey bu görüşünün bütün gerekçelerini Avrupa Parlamentosuna iletir. Komisyon kendi görüşünü Avrupa Parlamentosuna bildirir. 

Bu bildirimden sonra 3 hafta içerisinde eğer Avrupa Parlamentosu; 

( a) ortak görüşü onaylar veya bir karar almazsa, söz konusu yasa anılan ortak görüşe uygun olarak kabul edilmiş sayılır;

(b) üyelerinin mutlak çoğunluğunun oyuyla ortak görüşü reddederse taslak yasalaşmaz.

(c) üyelerinin mutlak çoğunluğunun oyuyla ortak görüşte değişiklikler önerirse, metnin değişik hali bu değişikliklerle ilgili görüşlerini verecek olan Komisyona ve Konseye gönderilir.  

3. Konsey konunun kendisine havale edilmesinden itibaren 3 ay içerisinde nitelikli çoğunluk oyuyla hareket ederek Avrupa Parlamentosunun önerdiği bütün değişiklikleri Kabul ederse söz konusu yasa bu değişik haliyle ortak görüş temelinde yasalaşmış sayılır; ancak Konsey Komisyonun olumsuz görüş verdiği değişiklikler konusunda oybirliği ile hareket edebilir. Eğer Konsey bütün değişiklikleri onaylamazsa Konsey Başkanı Avrupa Parlamentosu Başkanı ile anlaşarak 6 içerisinde bir uzlaştırma komitesinin toplanması çağrısında bulunabilir. 

4. Konsey üyeleri veya onların temsilcilerinden ve eşit sayıda Avrupa Parlamentosu temsilcilerinden oluşacak olan Uzlaştırma Komitesinin görevi Konsey temsilcilerinin ve Avrupa Parlamentosu temsilcilerinin ayrı ayrı nitelikli çoğunluğunun oyuyla ortak bir metin üzerinde anlaşma sağlamak olacaktır. Komisyon da Uzlaştırma Komitesinin çalışmalarına katılacak ve Avrupa Parlamentosu ile Konseyin görüşlerinin uzlaştırılmasında gerekli bütün girişimlerde bulunacaktır. Uzlaştırma Komitesi bu görevini yaparken Avrupa Parlamentosu tarafından önerilen değişiklikler temelindeki ortak metni sunacaktır.  

5. Uzlaştırma Komisyonu çalışmalarına başladıktan sonar 6 hafta içerisinde ortak bir metni onaylarsa Avrupa Parlamentosu kullanılan oyların mutlak çoğunluğu ile ve Konsey ise nitelikli çoğunluk ile hareket ederek her biri ortak metin temelinde yasayı kabul etmek için ortak metnin kabulünden itibaren 6 haftalık bir zaman dilimine sahiptir. Eğer söz konusu organlardan herhangi birisi anılan süre içerisinde yasa teklifini onaylamazsa yasa kabul edilmemiş olur.

6. Uzlaştırma Komitesinin ortak bir metne erişememesi durumunda yasa teklifi kabul edilmemiş olur.

7. Bu maddede atıfta bulunulan 3 aylık ve 6 haftalık zaman periyodları Avrupa Parlamentosu veya Konsey’in insiyatifiyle sırasıyla maksimum 1 ay ve 2 hafta daha uzatılır.